خدا كسى علم غيب نمىداند ، بر او مخفى مانده است : برخى از مردم دربارهء خدا ، بدون علم مجادله مىكنند و از شيطان نافرمان پيروى مىنمايند . « 1 » ما از او سؤال مىكنيم : چگونه اين شركى كه او در مورد علم غيب امامان شيعه پنداشته ، بر پيشوايان اهل سنت در مورد روايت زير پنهان مانده است ؟ دربارهء حذيفه نقل كرده‌اند كه رسول خدا علم ما كان و ما يكون را تا روز قيامت به او آموخته است . « 2 » احمد حنبل امام مذهب قصيمى از ابو ادريس نقل مىكند كه او گفته است : از حذيفة بن يمان شنيدم كه مىگفت : به خدا قسم من هرحادثه‌اى كه تا روز قيامت واقع شود ، مىدانم . « 3 » بيچاره قصيمى ندانسته كه آگاهى انسان مؤمن از هنگام مرگش و اختياركردن آن در صورت تخيير ميان آن و زندگى نه محال است و نه از مقام با عظمت او بعيد ، تا چه رسد به امامان شيعه عليهم السّلام . چرا اين مرد از آنچه كه هم مذهبانش دربارهء امامانشان نقل كرده و جزو فضايلشان شمرده‌اند ، بىاطلاع و ناآگاه است ؟ آنان از ابن شهاب نقل كرده‌اند كه گفته است « 4 » : ابو بكر بن ابى قحافه و حارث بن كلده حريره‌اى كه براى ابو بكر به عنوان هديه آورده بودند ، مىخوردند ؛ حارث به ابو بكر گفت : اى خليفهء رسول خدا ، از اين غذا دست بردار ، زيرا در آن سم يك ساله است و من و تو در يك روز خواهيم مرد ، او هم دست برداشت . آن دو همواره عليل بودند ، تا آن سال به آخر رسيد و هردو در يك روز مردند . احمد و محبّ الدين طبرى داستان خوابى كه عمر در مورد مرگش ديده بود ، نقل كرده و گفته‌اند : ميان خواب او تا روزى كه به او خنجر زدند ، بيش از يك جمعه فاصله

--> ( 1 ) . حج 22 / 3 . ( 2 ) . صحيح مسلم در كتاب الفتن ؛ مسند احمد : 5 / 386 ؛ سنن بيهقى ؛ تاريخ ابن عساكر : 4 / 94 ؛ تيسير الوصول : 4 / 241 ؛ خلاصة التهذيب 63 ؛ الاصابة : 1 / 218 ؛ التقريب 82 . ( 3 ) . مسند احمد بن حنبل : 5 / 388 . ( 4 ) . مستدرك الصحيحين : 3 / 64 ؛ صفة الصفوة : 1 / 10 ؛ البداية و النهاية : 1 / 180 .